Krytyczne oko Storma

Potęga marketingu

simonstorm — Wed, 19 Jan 2011 14:34:10 +0000

Hmm. Gdybym przeprowadził sondę uliczną zadając pytanie: „Czy jest pani/pan podatny na reklamę”, z pewnością zdecydowana większość osób odpowiedziałaby przecząco. Panuje bowiem powszechne przekonanie, iż wszyscy są już tak obeznani z reklamami i innymi formami promocji towaru, że to już po prostu nie działa. Pewnie, myśl, że jest się odpornym na chwyty marketingowe, że jest się świadomym tych wszystkich zagrywek i metod jest przyjemna. Cóż – prawda jest niestety nieco inna. My wszyscy, podczas każdej wizyty w okolicznym większym sklepie dajemy się omamiać na dziesiątki wymyślnych sposobów. Nawet jeżeli zdajemy sobie z tego sprawę, prawdopodobnie i tak przy kasie staniemy z wózkiem wypełnionym wieloma rzeczami, o których nawet nie myśleliśmy wchodząc do sklepu. Powiedziałem z wózkiem, gdyż coraz więcej dużych sklepów rezygnuje z wystawiania tych małych, wygodnych koszyków. Choć nie zawsze, gdzieś widziałem kosze wielkości połowy wózka. A wszystko po to, aby wziąwszy taki wielki kosz, czy jeszcze większy wózek i wrzuciwszy do niego batonika, nasz mózg odczuł swego rodzaju niedosyt, co podświadomie wpływa na naszą chęć do ładowania go kolejnymi produktami. Podobne sztuczki wykorzystuje się przy odchudzaniu. Wiedzieliście, że nakładając tą samą ilość jedzenia na niewielki talerzyk oraz na duży talerz, bardziej się nasycimy korzystając z mniejszego? Tak samo jest w tym przypadku – wydaje się nieprawdopodobne, że pusty koszyk skłania nas do sięgania po kolejne produkty, ale to potwierdzony syndrom. Warto zwrócić też uwagę na wystrój sklepu. Jak mieliśmy się okazję niedawno przekonać, w niektórych hipermarketach, choinki stały już pod koniec listopada. Podobnie się ma sprawa w przypadku innych okazji – Wielkanoc, oferta wakacyjna (w maju), czy wielki bilbord „Witaj szkoło!” (choć w tym ostatnim przypadku, entuzjazm do robienia zakupów tyczy się tylko niektórych i mowa tu o rodzicach, którzy chętnie zaopatrzą swoje pociechy w komplet zeszytów i przyborów szkolnych w połowie sierpnia). Hipermarkety zgrabnie wpływają na nasze emocje i odczucia, nie tylko w tak oczywisty sposób jak wystrój. Zwróciliście kiedyś uwagę na muzykę która leci w sklepie? Nie, raczej nie są to ostatnie hity Lady Gagi. Sprawa jest dużo bardziej zawiła i skomplikowana, ma nawet swoją fachową nazwę. Mowa o tzw. audiomarketingu i jako że niegodny jestem o nim opowiadać, pozwolę sobie zacytować fachowców. „Audiomarketing to zarządzanie przestrzenią dźwiękową w punktach sprzedaży lub w punktach obsługi klienta. Spółka ….. powstała po to, żeby poprzez odpowiednie działania muzyczne w sferze przestrzeni dźwiękowej budować pozytywne relacje pomiędzy naszym Klientem a osobami, które odwiedzają jego punkty sprzedaży”. Odpowiednia muzyka w sklepie pełni kilka funkcji. Chodzi przede wszystkim o wprawienie klienta w dobry nastrój, obudzenie w nim odpowiednich doznań i wywołanie pewnych emocji. Podświadomie zostajemy zachęceni do pozostania w obrębie sklepu jak najdłużej, a co za tym idzie, robienia większej ilości zakupów. Coraz częściej także, w sklepach rozpylane są odpowiednie zapachy, które mają na celu również poprawienie naszego samopoczucia. W zależności od miejsca, eksperci od aromamarketingu aplikują zapachy sosny, wanilii, mięty, cynamonu, czy choćby drzewa cedrowego. W zależności od aromatu, relaksują, pobudzają, zwiększają apetyt lub koncentrację. Kolejną ciekawą rzeczą, którą możemy zaobserwować w hipermarketach, jest bardzo częsta zmiana rozstawienia działów i półek. Przypadek? Chęć znalezienia idealnej kompozycji? Nie tym razem, częsta zmiana układu sklepu sprawia, że jesteśmy zagubieni i nie znamy drogi do produktów, które chcemy odnaleźć. W efekcie krążąc po sklepie zahaczamy o kilkanaście innych działów, biorąc przy okazji „potrzebne” nam rzeczy. Interesujące jest też umiejscowienie konkretnych produktów na hali sklepowej. Pomijając oczywisty fakt, że te najpopularniejsze i najbardziej potrzebne (pieczywo, napoje, mięsa, nabiał) są na samym jego końcu, ważne jest też samo położenie na półce. Najlepszym miejscem jest rząd na wysokości naszych oczu, tam trafiają głównie najdroższe produkty i te, których sklep chce sprzedać jak najwięcej. Na wyższe i niższe rzędy trafiają zazwyczaj produkty tańsze, tak, aby istniało wysokie prawdopodobieństwo, że sięgniemy po ten o większej cenie. Wyjątkiem są działy z zabawkami, gdzie najdroższe i najlepsze produkty, trafiają dość nisko, tak aby znaleźć się w polu widzenia młodszych klientów hipermarketu. A jak dziecko się na coś uprze, to nie ma przebacz… Spotkaliście się kiedyś z koszami na środku hali, często z przemieszanym, nieuporządkowanym towarem? To również dość popularna zagrywka. Klienci mają bowiem wrażenie, że trafiają na jakieś resztki serii, liczą na okazję, jakiś bardzo przeceniony produkt. Niestety, zazwyczaj są to jedynie pozory i kupujemy towar po normalnej cenie będąc przekonanym, że był to rewelacyjny zakup. Na koniec, kiedy podjeżdżamy już z wózkiem pełnym towarów do kasy (których zawsze jest za mało), czekają na nas produkty, które chętnie wrzucamy do koszyka, strojąc w dziesięciominutowej kolejce. Chwilę później jesteśmy już poza hipermarketem, a sklep liczy zyski z kolejnego podatnego na sztuczki klienta.

~SimonStorm

Tagged: audiomarketing, hipermarket, marketing, marketingu, mity, potęga, sklep

Okołoklimatyczna histeria

simonstorm — Sat, 09 Oct 2010 21:21:00 +0000

Świat się zmienia, to fakt. Każdy wiek, czy epoka to inna nuta w zapisanej pięciolinii całej historii świata. Tłoczno na niej od wydarzeń, które zmieniły świat, rewolucyjnych odkryć i wynalazków, czy symboli stanowiących hasło główne danego okresu. Mam wrażenie, że takim symbolem, w XXI stuleciu stało się globalne ocieplenie, a zarazem medialny szum i histeria. Rzekomo bowiem niszczymy Ziemię w katastrofalny wręcz sposób i jak tak dalej pójdzie, to będzie armageddon, koniec świata, a nasza planeta rozsypie się, przytłoczona ciężarem naszej kłopotliwej egzystencji. A co ja na to? W zasadzie nic, bo moim skromnym zdaniem cała ta otoczka zdecydowanie przekracza powagę całej sprawy. Głównym „problemem” jest emisja gazów cieplarnianych. Wg (części) ekologów – o wiele, wieele, wieeele za duża. Prawda jest taka, że pierwsza lepsza erupcja wulkanu, wyzwala ich tyle, co cała nasza cywilizacja przez kilkadziesiąt (!) lat. Zdziwieni? Naprawdę, wulkany były sporo przed nami, będą i pewnie sporo po nas, a nasza planeta jest tak doskonałym organizmem, że nie ma kłopotów z radzeniem sobie z takimi rzeczami. Tą teorię podpierają badania naukowe – wcale nie jest źle, wytwarzamy zaledwie 3% gazów cieplarnianych trafiających do atmosfery. Były nawet próby, aby przestać oszukiwać ludzi, gdyż problem w zasadzie nie istnieje. W 1993 roku powstał Apel Heidelberski, który podpisało ponad 4 tysiące naukowców, wyrażono w nim chęć przedstawienia rzetelnych, naukowych faktów. Został zablokowany. W 1998 roku pojawiła się Petycja Oregońska, tym razem wstawiło się za nią aż 17 tysięcy uczonych. Wysnuwała ona śmielszy wniosek, że nie ma żadnych dowodów, jakoby człowiek zmienił klimat. Co, lub kto powoduje więc, że w 2010 wciąż bardzo wielu ludzi jest przekonanych, że szkodliwy wpływ człowieka na atmosferę ma miejsce? Powód łatwo odgadnąć – pieniądze. Może nie wydaje się, żeby był to dochodowy interes, ale prawda jest taka, że mit globalnego ocieplenia to maszynka srająca forsą. Wszystkie te limity i ograniczenia wiążą się z kolosalnymi kosztami, podatkami, które trafiają do kieszeni organizacji zajmujących się zmianami klimatu. To jeden wielki olbrzymi podatek, za który płacimy my. Warto wspomnieć jeszcze o budżecie przeznaczonym na wszelakie badania – 5 miliardów dolarów. Taka kasa to motywacja w czystej postaci, która nakręca coraz to nowe teorie o zagładzie naszej cywilizacji, zbliżających się katastrofach i kosmicznych anomaliach. Tjaa… Gdyby tak prześledzić historię klimatycznych afer, to mieliśmy już do czynienia z kilkoma. Pamiętacie histerię na temat dziury ozonowej? W latach 70-tych debatowano na temat globalnego ochłodzenia (!) i zbliżającej się epoce lodowcowej! Blady strach padł też na ludzi, gdy ostrzegano przed zgubnymi skutkami budowania elektrowni atomowych, straszono drugim Czarnobylem… Jak widać, to nie pierwszy raz, kiedy ludzi robi się w balona. A z pewnością i nie ostatni, bo skoro teoria globalnego ocieplenia zaczyna chylić się ku upadkowi, wkrótce zostaniemy z pewnością zaskoczeni czymś nowym… Biznes musi się kręcić.

PS Natomiast torebek foliowych, to moglibyśmy rzeczywiście trochę mniej używać. Ale to już zupełnie inna historia ;-).

~SimonStorm

Tagged: cywilizacja, ekolodzy, globalne ocieplenie, mity

Watykańskie tajemnice

simonstorm — Sun, 20 Jun 2010 22:36:00 +0000

Dzisiaj, w dobie powszechnej i ogólnodostępnej informacji na niemalże każdy temat, chyba wszyscy świadomi są jakim problemem są przestępstwa seksualne wśród księży. Od lat próbuje się z tym zjawiskiem walczyć, kłopot ten jednak jest wciąż obecny, mimo jednoznacznej opinii obywateli na ten temat. Przyczyną tego całego ambarasu, jest niezwykle interesujący dokument z 1962 roku, objęty najwyższą klauzulą tajności. Nazywa się on „Crimen Sollicitationis”, ma 34 strony i pewnie nikt by o nim jeszcze przez długi czas nie usłyszał, gdyby nie nieoficjalny wyciek, spowodowany przez duchownych, którzy sprzeciwili się jego treści. A jak ona brzmi? W dość mocnym skrócie – pod karą ekskomuniki, zakazuje on wyjawiania jakichkolwiek informacji nt. występków seksualnych księży, nakazuje walkę z poszkodowanymi i z osobami je popierającymi i dodatkowo zarządza niszczenie wszelkich dowodów przestępstw. Jakiekolwiek konsekwencje kończą się na przeniesieniu do innej parafii, słowem – wszystko zostaje w Watykanie. Ofiary pozbawione są uwagi czy atencji, mało tego – opieką obejmowani są księża (!). Jest to właściwie całkowita protekcja i ochrona dla pedofilów, mająca na celu zdławienie buntu, czy wydostawania się informacji na światło dzienne. Przypomina mi się niedawna tragedia we wsi Hłudno, w której to trzynastoletni ministrant powiesił się, zostawiwszy list oskarżający miejscowego proboszcza. Wracając do tajnego dokumentu, jego historia nie kończy się na 16 marca 1962. W 2002 roku bowiem, została wprowadzona modyfikacja pisma, która poza potwierdzeniem i podtrzymaniem pierwotnych ustaleń, przypomniała o sankcjach za ujawnianie informacji o kościelnych śledztwach przez duchownych. Adnotacja ta została dodana z nakazu ówczesnego kardynała Josepha Ratzingera, dzisiejszego papieża – Benedykta XVI. Takich wydarzeń jak to, wspomniane parę linijek wyżej jest niezaprzeczalnie dużo więcej. Część z nich wyszła na jaw, reszta pozostanie jedynie znana dla wąskiej grupy wysoko postawionych duchownych, w tym papieża. Moim zdaniem każdy człowiek, niezależnie od pełnionej funkcji, wykonywanego zawodu, czy objętości portfela, powinien być sądzony wg jednakowego prawa. Jasne jest postępowanie Kościoła – im więcej takich niewygodnych zdarzeń, tym większy sceptycyzm i negatywne ocenianie przez zwykłych ludzi, a co za tym idzie utrata wiernych. Watykan na przestrzeni ostatnich lat zaliczył wiele wpadek, sporo ludzi sprzeciwia się bardzo konserwatywnemu podejściu do spraw życia codziennego, inni zarzucają mu zbytnie mieszanie się w politykę (bardzo dobrze widoczne w Polsce). To wszystko odsłania jego prawdziwe wnętrze i ukazuje go jako słabą i chwiejną instytucję, trzymaną w rękach przez garstkę ludzi, która musi uciekać się do ostatecznych rozwiązań jak tuszowanie ewidentnych przestępstw, za które grozi spora kara więzienia. Ludziom coraz bardziej nie podoba się postępowanie Watykanu i można do odczuć, nie tylko w Polsce, ale i w Europie oraz na całym świecie. Efekty załamywania się tego kolosa na glinianych nogach będziemy mogli dostrzec już za kilka, kilkanaście lat.

Dla dociekliwych: pełna treść dokumentu „Crimen Sollicitationis” w języku angielskim, klik ; krótki, acz ciekawy artykuł ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego nt. molestowania seksualnego w kościele, klik ; obszerny tekst o Dokumencie na angielskiej Wikipedii (polska wersja została szybko usunięta), klik oraz bezpośredni i bardzo dosadny teledysk grupy Ska-P, na wiadomy temat, klik.

~SimonStorm

Tagged: crimen sollicitationis, kościół, księża, pedofilia, watykan

Islam religią pokoju

simonstorm — Wed, 16 Jun 2010 19:41:32 +0000

Jeżeli tytuł tego wpisu utwierdził cię w przekonaniu, że tak naprawdę jest, to poniższe obalenie tej tezy może być dla ciebie niemałym zaskoczeniem. Jeśli natomiast nagłówek wydaje ci się totalną bzdurą, to masz rację – bo o tym właśnie dzisiejszy artykuł będzie traktować.

Islam. Druga pod względem wielkości religia świata, przez zdecydowaną większość społeczeństwa uznawana za pokojową i humanitarną religię, której zasadom wyłamują się tylko ekstremiści, którzy uznawani za heretyków łamią zasady i założenia tej religii, tuszując jej prawdziwe przesłanie. Powstają stowarzyszenia pro-islamskie, słynne wypowiedzi głów państw, zapewniające, że Islam jest pięknym i niezwykłym wyznaniem, z którego powinniśmy brać przykład i w swoim życiu również wykorzystywać jej prawdy. Brzmi pięknie, nieprawdaż? Prawda natomiast jest brutalna i może okazać się szokiem dla niektórych jej zwolenników. Po pierwsze – jest tylko jeden Islam. Po drugie – nie jest możliwe znalezienie jakiegokolwiek okresu w historii, w którym Islam jest choćby częściowo tolerancyjny. Po trzecie – sama święta księga muzułmanów, czyli Koran, zawiera w sobie wiele fragmentów nawołujących do przemocy i mordowania niewiernych. W takim razie, dlaczego jest tak wiele osób, które naprawdę wierzą w pokojowość Islamu, na czym jest to oparte? Odpowiedź jest prosta, lecz niezbędne jest uprzednie nakreślenie zarysu historycznego jego założyciela, Mahometa. Muhammad ibn Abd Allah ibn Abd al-Muttalib, narodził się prawdopodobnie w 571 roku, w Mekce. Zgodnie z oficjalną wersją, podczas jednej z wizyt (poświęconej rozmyślaniu) w jaskini Al-Hira, objawił mu się Dżibril, czyli archanioł Gabriel, który rozpoczął przekazywać mu nową, ostateczną wersję Biblii, w postaci wersów, które w przyszłości miały stworzyć dziewięćdziesiątą szóstą surę Koranu. Szybko uformował się ich zbiór, warto zauważyć, że był to moment, w którym Islam był pokojową religią, miało to na celu pozyskanie nowych wyznawców. Popleczników Mahometa nie było jednak zbyt wielu. On sam, wkrótce opuścił Mekkę i przewędrował do Jasribu (Medyny). Tu Islam zaczął gwałtownie się rozwijać i rozszerzać, zdobył nowe wpływy i wielu wyznawców. W tym też momencie, zaczęły powstawać nowe, zgoła odmienne od poprzednich teksty, tzw. sury miecza. To one zaprzeczyły w sporym stopniu tym początkowym, wykształcił się też Jihad (Dżihad), w aktualnym tego słowa znaczeniu (walka z niewiernymi). Wędrówka ta była niezwykle ważna dla Islamu, nazywana ona jest Hijrą (Hidżrą). Wiele osób, w obronie muzułmanów, twierdzi, że stare sury mają większe znaczenie, prawda jest jednak taka, iż to te nowe przekreślają dotychczasowe. Popularne jest też stwierdzenie, że Chrześcijaństwo wcale nie było lepsze i jest to prawda, jednak ono zmieniło się bardzo, przeżyło swoje „oświecenie”, Islam natomiast wciąż tkwi na jego poziomie sprzed pięciuset lat. Dla podparcia swojej tezy, oto wybrane cytaty z Koranu:

„I zabijacie ich, gdziekolwiek ich spotkacie, i wypędzajcie ich, skąd oni was wypędzili (…) Gdziekolwiek oni będą walczyć przeciwko wam, zabijacie ich – Taka jest odpłata niewiernym!” – sura druga, wers 191

„Oni by chcieli, abyście byli niewiernymi (…) a jeśli się odwrócą, to chwytajcie i zabijacie ich, gdziekolwiek ich znajdziecie” – sura czwarta, wers 89

„A jeśli oni nie odejdą od was i nie zaproponują wam pokoju (…) chwytajcie ich i zabijacie ich, gdziekolwiek ich napotkacie” – sura czwarta, wers 91

„A kiedy miną święte miesiące, wtedy zabijacie bałwochwalców, tam gdzie ich znajdziecie, chwytajcie ich, oblegajcie i przygotowujcie dla nich wszelkie zasadzki!” – sura dziewiąta, wers 5

Zastanawiające jest również, jak wielka może być ludzka niewiedza. Dobrym przykładem mogą być stowarzyszenia feministyczne. Podpisują się one rękami i nogami pod tolerancją dla muzułmanów, nie zdając sobie sprawy, jak traktowane są kobiety w krajach islamskich, czyli jak niewolnice, nie mające niemalże żadnych praw. Mężczyzna może taką kobietę porzucić w przeciągu kilku chwil, kobieta potrzebuje wyroku sądu, a sprawy trwają po kilka lat. Zastanawiasz się pewnie, drogi czytelniku, co nam – Europejczykom do tego? Otóż Islam jest wyznaniem niezwykle silnej ekspansji, nie zdajesz sobie pewnie sprawy z tego, że religia ta coraz silniej zaczyna na nas oddziaływać. Wiesz ile powstaje meczetów w największych miastach Europy? Wiesz, że coraz częściej dochodzi do zamieszek muzułmanów? Dość pesymistyczną wizją przyszłości jest zalanie Europy przez Islam, jest ona jednak coraz bardziej prawdopodobna. Wiara z przymusu nie wydaje się być korzystnym dla nas rozwiązaniem. Najstraszniejsze z tego wszystkiego jest to, że bardzo wiele młodych wyznawców Islamu, godzi się być bojownikami. Chcą być bohaterami, chcą poświęcić swoje życie za pewną ideę, nie jest to dziwne, gdyż wizja siedemdziesięciu dwóch hurys w raju, to kusząca alternatywa dla szarego życia. Na internecie można odnaleźć szokujący film, nagrywany telefonem, który przedstawia małego muzułmanina, który odkrawa głowę niewiernemu, trzymanemu przez kilku dorosłych mężczyzn. To pokazuje ich determinację. Oczywiście nie można dojść do wniosku, że wszyscy są mordercami. Po prostu, aby być muzułmaninem, należy wypełniać Koran, który namawia do zabijania. Tak więc, tylko ci, którzy biorą udział w walce z niewiernymi, są „pełnoprawnymi” muzułmanami. Warto wspomnieć, że ekspansja tej wiary została już kilka razy udaremniona. Bo przecież była słynna Bitwa pod Poitiers, w której dowodzący Karol Młot nie dopuścił do przekroczenia granic ówczesnej Europy. Nieco mniej kojarzone, aczkolwiek równie ważne zwycięstwo chrześcijan w Bitwie pod Lepanto oraz zwycięstwo Jana III Sobieskiego w bitwie pod Wiedniem pokazało, że Europa potrafi walczyć. Czy dziś jednak, w dobie terroryzmu, broni chemicznej i atomowej bylibyśmy w stanie wytrzymać napór obcej religii?…

Na zakończenie zachęcam do zapoznania się z niezwykle interesującym filmem pt. „Islam – O czym Zachód powinien wiedzieć”, który jest dostępny na Youtube, pierwsza część tutaj. Wiele informacji na ten temat można uzyskać przeglądając serwis euroislam.pl.

~SimonStorm

Tagged: Islam, Koran, miecza, mity, muzłumanie, religia, sury